Voorzitter,
De ChristenUnie is voorstander van een divers sportaanbod in Ridderkerk. Bijna mijn hele jeugd heb ik in Drievliet doorgebracht. De Ridderkerk Rowdies waren toen al een begrip. En de vereniging is nog springlevend. In 2016 zouden de Rowdies vanuit het IAP een uitbreiding krijgen. Er was beperkt budget en er waren bezwaren van omwonenden. Klachten over de verlichting en toenemende parkeerdruk. Er moest een nieuw plan bedacht worden. Inmiddels vijf jaar verder ligt dat plan voor.
Voorzitter,
Een geluidsscherm van 1700 meter, 6 meter hoog. Voor iedere meter is de afgelopen jaren gestreden. Er is veel uitgezocht, heel veel varianten zijn doorgerekend. En dan hebben we naast de berekende waarden ook altijd nog het gevoel, en de ervaringen van mensen die langs het Oosterpark wonen, of er recreëren. Al met al was het een heel ingewikkelde puzzel. Complimenten voor de wethouder, het ambtelijk apparaat en de ingehuurde inhoudelijke kennis om al die informatie te trechteren tot een uiteindelijk raadsvoorstel.
Voorzitter,
We hebben het afgelopen jaar al veel gesproken over dit onderwerp. Eerst vanuit de Regionale Energie Strategie, onlangs nog vanuit de concept klimaatvisie en nu ligt er dan een formeel document voor ter besluitvorming, de 1e Warmtevisie van Ridderkerk. De 1e, want er zullen minimaal iedere 5 jaar nieuwe versies komen. Met nieuwe inzichten, doorontwikkelingen, afwijkingen, mitsen en maren. Maar goed, we nemen vanavond een besluit over het voorliggende stuk.
Verstoppertje spelen tussen het groen, spannende paadjes ontdekken of moddersoep maken. Kinderen kunnen zich in zo’n omgeving uren vermaken. Buiten spelen levert zo veel op: samen met vriendjes spelen, uitdaging om meer te bewegen, ontdekken hoe mooi de natuur is, lekker buiten zijn. Het draagt bij aan gezondheid en net zo belangrijk: zo ontstaan fijne jeugdherinneringen.
Elkaar echt kennen, er voor elkaar zijn. Dat is zo nodig in het leven. Het zorgt ervoor dat je leven waardevol voelt. Soms is daarbij wat lichte professionele ondersteuning nodig. Hierdoor lukt het dan om mee te blijven doen, je waardevol te voelen. Buurtcirkel van Aafje Reyerheem en het Geheugenpaleis van Riederborgh zijn hier twee mooie voorbeelden van.
2020 zou het jaar worden van 75 jaar vrijheid. Maar die mijlpaal is grotendeels overschaduwd door de coronacrisis. En toch horen we - in de crisis van nu - ook nog de gesprekken over de crisis van toen. De verhalen van verlies en honger. Van stress en verdriet. Maar wat vooral bleef hangen, waren de verhalen van kracht en trouw: kracht om door te gaan en trouw te blijven aan idealen. Mensen die er voor elkaar willen zijn en samen vechten voor betere tijden. Die verhalen maakten diepe indruk en krijgen - in dit bewogen jaar - nieuwe betekenis. Omdat ze ons laten zien wat hoop is. En ons wijzen op wat echt telt.
Met die verhalen in ons achterhoofd zoeken we ook nu naar richting voor Ridderkerk. Waar brengen we hoop? Waar is meer aandacht nodig voor wat echt telt?