Heel voorzichtig komen de eerste hoopvolle berichten. Minder doden door Corona en minder opnames op de ic. Op 11 mei mogen basisscholen en kinderopvangcentra weer open. We bereiden ons voor op de anderhalve-meter-samenleving. We zijn er nog lang niet, het voorzichtig optimisme kan zo weer omslaan. En toch kunnen we - moeten we- gaan nadenken over hoe de komende tijd.
Blijven doen waar we als Ridderkerkers goed in zijn, omzien naar elkaar.
De laptop aan, de oortjes in. Ik zit er klaar voor: de eerste les op afstand kan beginnen. Langzaam druppelen de eerste studenten binnen in de online omgeving. Na wat gelach en gekkigheid om deze nieuwe manier van lesgeven begint er een gesprek.
Beste Ridderkerkers,
de wereld is in een paar weken tijd totaal veranderd! We zijn allemaal stilgezet door de uitbraak van het coronavirus. Niets is meer hetzelfde. Er lag geen script klaar, maar iedereen is hard bezig om er het beste van te maken. We horen veel mooie initiatieven van mensen om ons heen, maar ook van de vrijwilligersorganisaties en de gemeente.
Onlangs werd ik benaderd door een aantal inwoners die last hadden van de slechte kwaliteit van het fietspad bij de Vlietlaan, ter hoogte van sporthal Drievliet. Ik besloot daar zelf op de fiets langs te rijden en zag met eigen ogen dat deze mensen voor 100% gelijk hadden.